زمين شناسی کميجان

ميزان باران ساليانه كميجان بطور متوسط حدود 380 ميليمتر مي باشد . <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

زمين شناسي ناحيه‌اي

از نظر زمين‌شناسي ناحيه اي ، منطقه بزچلو يا برچلو وكميجان در زون ايران مركزي ودرزيرزون اروميه – دختر واقع شده است .

 ايران مركزي در واقع به شكل مثلثي است كه از شمال به كوه ‌هاي البرز واز جنوب به زون سنندج – سيرجان ختم ميگردد. همچنين بلوك لوت محدوده شرقي اين مثلث را ترسيم مي‌نمايد. لازم به ذكر است زير زون اروميه – دختر در كناره شمال باختري اين مثلث قرار دارد.

در دوران پالئوزوئيك، ايران مركزي به همراه ساير مناطق ايران حوضه‌اي پلات فرمي را تشكيل مي‌داده است.

تا اوايل دوران سوم درياي كم عمق تـتيس اين منطقه را در بر ميگرفت و عمليات رسوبگذاري از قديمي ترين رسوبات دورة كرتاسه ، آهكهاي قهوه اي و خاكستري رنگ را ميتوان يافت .

دردوران مزوزوئيك وسنوزوئيك، ايران مركزي از نظر تكتونيكي، منطقه پرتحركي بوده است ، چنانچه علاوه برچندين دگرشيبي، فعاليتهاي آتشفشاني وتوده‌هاي نفوذي گرانيتي نيز درآن ديده مي‌شوند.

عمليات كوهزايي اوايل دوران سوم زمين شناسي همزمان با سيستم كوهزايي آلپين و در اثر فشارهاي جانبي پلاتفرم عربستان و در فاز كوهزايي آوسترين انجام گرديده است .

دردوره كواترنري علاوه برگسلهاي فعال، فعاليتهاي آتشفشاني نيز در اين زون شناخته شده است.

 

 

همانطوري كه در عكس ملاحظه مي كنيد ، محدوده مورد مطالعه از نظر ريخت‌شناسي شامل ارتفاعات وكوه‌هايي است كه دشت كميجان را احاطه كرده‌اند. ارتفاعات قلينجه وآق‌داغ درشمال دشت كميجان وكوه‌هاي قراولخانه و زردكوه درجنوب شرقي‌كميجان قرارگرفته‌اند.

امتداد كلي اين كوه‌ها شمال غربي – جنوب شرقي است وتراز متوسط آن درحدود2900 تا 2600 متر است.

 بلندترين اين كوه‌ها به نام كوه قلينجه بوده كه بلندي آن درحدود 2684 متر است ودرشمال  شهر كميجان قراردارد.

دشت كميجان دشت نسبتاً مرتفعي است كه از سمت شمال توسط ارتفاعات احاطه شده است.

 تراز متوسط دشت در حدود 1500 متر از سطح درياي آزاد بالاتر مي‌باشد. دشت مزبور درامتداد شمالي شرقي – جنوب غربي تشكيل شده است رودخانه دائمي دراين ناحيه وجود ندارد. ولي مسيلها وخشكرودهايي از كوههاي شمالي كميجان سرچشمه گرفته ، پس از دريافت شاخه‌هاي فرعي ومتعدد از ارتفاعات اطراف، باعبور از شهر كميجان ودشتهاي شرقي وغربي وزهكشي آبهاي سطحي و تغذيه سفرة آب زيرزميني در ناحيه كميجان ، پس از طي مسير شمالشرقي به جنوبغربي از دشت كميجان خارج مي‌شود وخود را به رودخانه بزرگ قره‌چاي ميرساند . اين رودخانه از كوههاي جنوبغربي اراك سرچشمه گرفته و ازمنتهي اليه مرز غربي بزچلو عبور كرده و از سمت جنوب به شمال جريان دارد و پس از دور زدن هورست وفس – آمره در دشت ساوه به مخزن سد ساوه ميريزد .

از نظر چينه‌شناسي در محدوده مورد بررسي، نهشته‌هاي مزوزوئيك باسنگهاي رسوبي، پيروكلاستيك وآذرين ترشيري وهمچنين رسوبات كواترنري مشاهده مي‌شوند كه سنگهاي پيروكلاستيك و ولكانيكي ترشيري به دليل گسترش فراوان، مهمترين واحدهاي سنگي محسوب مي‌شوند، رسوبات مزوزوئيك نيز در هسته تاقديسها ويادرمجاورت گسلها رخنمون شده‌اند.

 

 

 

 

نهشته‌هاي كواترنري

رسوبات كواترنري كه جوان‌ترين نهشته‌ها درمحدوده موردمطالعه را تشكيل مي‌دهند شامل پادگانه‌هاي آبرفتي، آبرفتهاي دشت كميجان، نهشته‌هاي آبرفتهاي بستر آبراهه‌ها ورودخانه‌هاي فصلي هستند. پادگانه‌هاي آبرفتي درحاشيه رودخانه وآبراهه‌ها مشاهده مي‌شوند واز موادي مانند شن، قلوه سنگ وماسه به همراه درصدي سيلت تشكيل شده است.

آبرفتهاي دشت كميجان در واقع متعلق به مخروط افكنه وآبراهه‌هايي است كه از ارتفاعات اطراف وارد دشت شده وموجب برجاي گذاشتن ضخامتي از مواد تخريبي گرد نشده وگرد شده ، در حد قلوه سنگ وشن وماسه وبه همراه مواد دانه‌ريز مانند سيلت ورس شده است.

/ 0 نظر / 4 بازدید