شعری در وصف قوش دره

 

قوش دره كز كوه جدا ميشود

غلغله از سنگ بپا ميشود

سر به در و دشت همي مي زند

هرچه سر راه ‘ فنا مي شود

گاو دماني است چنان خشمگين

افسار اين گاو رها مي شود

به سيل محمود بولاغي چون رسد

سيل نگر ‘ موج بپا مي شود

به نهر آب قوش دره كو رسيذ

قسمتي از آب جدا مي شود

آب رود به سوي استخرها

در طي ره ز گل سوا مي شود

گول لر از اين آب چو مملو شود

آب قنات ما ‘ چندتا مي شود

/ 0 نظر / 13 بازدید